Pelargonie są roślinami wieloletnimi, więc nie trzeba wyrzucać ich po sezonie. Aby przetrwały zimę, przenieś je przed przymrozkami do chłodnego miejsca, ogranicz podlewanie i pozwól im przejść w stan spoczynku. Najczęściej potrzebują temperatury 5–10°C, a pelargonie wielkokwiatowe około 12–15°C.
Jak przygotować pelargonie do zimy?
Prace rozpocznij przed pojawieniem się pierwszych przymrozków. Pelargonie są wrażliwe na temperatury poniżej zera, dlatego nie warto czekać, aż rośliny zostaną uszkodzone przez mróz.
Do zimowania wybierz tylko zdrowe, silne egzemplarze. Rośliny z gnijącymi pędami, plamami na liściach lub śladami szkodników mogą nie przetrwać, a choroby łatwo przeniosą się na pozostałe okazy.
Przygotowanie wygląda następująco:
- Przenieś rośliny przed przymrozkami – najlepiej obserwuj prognozy i nie czekaj na pierwszą noc z temperaturą poniżej 0°C.
- Usuń suche części – obetnij zwiędłe liście, przekwitłe kwiatostany oraz chore i uszkodzone pędy.
- Skróć zdrowe pędy – pozostaw odcinki o długości około 15–20 cm. Użyj czystego, ostrego sekatora.
- Sprawdź podłoże i korzenie – pelargonie rosnące w gruncie wykop z możliwie dużą bryłą korzeniową i przesadź do doniczek z odpływem oraz przepuszczalnym podłożem.
Pelargonie rosnące w doniczkach można przenieść razem z dotychczasowym podłożem. Nie podlewaj ich obficie tuż przed schowaniem. Zbyt mokra bryła korzeniowa w chłodzie zwiększa ryzyko gnicia.
Gdzie przechowywać pelargonie na zimę?
Najlepsze miejsce powinno być chłodne, zabezpieczone przed mrozem i przewiewne. Pelargonia rabatowa oraz bluszczolistna zwykle dobrze zimują w temperaturze około 6–10°C. Szerszy zakres dla różnych metod przechowywania wynosi około 5–15°C.
Pelargonia wielkokwiatowa wymaga nieco wyższej temperatury, najczęściej 12–15°C. W jej przypadku miejsce powinno być jasne, ponieważ roślina nie zawsze przechodzi tak głęboki spoczynek jak odmiany rabatowe.
Dwie najczęściej stosowane metody różnią się przede wszystkim dostępem do światła i ilością podlewania:
| Metoda | Warunki – temperatura i światło | Podlewanie |
|---|---|---|
| W doniczce | Jasne, chłodne pomieszczenie, zwykle 6–10°C. Dla pelargonii wielkokwiatowej 12–15°C. | Niewielka ilość wody mniej więcej raz na 3–4 tygodnie, gdy podłoże wyraźnie przeschnie. |
| W kartonie | Suche, chłodne i niezamarzające miejsce, około 5–10°C. Rośliny przechowuje się bez dostępu do światła. | Bardzo oszczędnie, tylko gdy bryła korzeniowa nadmiernie wysycha. Nie może być mokra. |
Przechowywanie w doniczkach
To najprostsza metoda. Ustaw doniczki w jasnej piwnicy z oknem, nieogrzewanym garażu z dostępem do światła, chłodnym ganku, oranżerii albo innym pomieszczeniu, w którym temperatura nie spada poniżej zera. Doniczka musi mieć otwór odpływowy, a roślina nie powinna dotykać zimnej szyby.
Przechowywanie w kartonie
Metoda „na sucho” sprawdza się przede wszystkim przy pelargoniach wyjętych z podłoża. Po przycięciu i oczyszczeniu korzeni pozwól im dobrze wyschnąć. Następnie owiń bryły korzeniowe papierem pakowym lub gazetą i ułóż rośliny luźno w kartonie. Nie upychaj ich, ponieważ ograniczona cyrkulacja powietrza sprzyja pleśni.
Karton ustaw w suchym, chłodnym miejscu o temperaturze około 5–10°C. Ta metoda nie oznacza całkowitego pozostawienia roślin bez kontroli. Nadmierna wilgoć prowadzi do gnicia, a zbyt wysoka temperatura do przesuszenia.
O czym pamiętać w trakcie zimy?
W czasie spoczynku pelargonie nie potrzebują nawożenia. Podlewanie powinno być ograniczone do minimum, ponieważ chłodne podłoże długo utrzymuje wilgoć. Co 3–4 tygodnie skontroluj stan roślin i warunki w pomieszczeniu:
- Sprawdź, czy pędy nie miękną, nie ciemnieją i nie pokrywają się pleśnią.
- Usuń chore lub gnijące fragmenty, aby ograniczyć rozprzestrzenianie się problemu.
- Oceń wilgotność podłoża lub korzeni i podlej roślinę tylko wtedy, gdy wyraźnie przesychają.
- Wietrz pomieszczenie, ale nie kieruj na pelargonie zimnego przeciągu.
- Utrzymuj temperaturę odpowiednią dla odmiany i nie dopuszczaj do przemarznięcia.
Nie przechowuj pelargonii w ciepłym salonie ani nad grzejnikiem. Temperatura około 20°C i mała ilość światła pobudzają rośliny do wzrostu, ale nie zapewniają warunków do prawidłowego spoczynku. Pędy stają się wiotkie, liście mogą żółknąć, a roślina słabnie. W przypadku masowego gnicia pędów mimo poprawy warunków najlepiej usunąć porażone okazy, zamiast przenosić problem na zdrowe rośliny.
Jak wybudzić pelargonie na wiosnę?
Wybudzanie można rozpocząć od połowy stycznia lub w lutym. Termin zależy od kondycji roślin i miejsca zimowania. Nie przenoś ich od razu do bardzo ciepłego pomieszczenia. Stopniowa zmiana ogranicza ryzyko wyciągania się młodych pędów.
- Zwiększ temperaturę o około 3–4°C i przenieś rośliny w jaśniejsze miejsce.
- Stopniowo zwiększaj podlewanie – podłoże może stać się lekko wilgotne, ale nadal nie powinno być mokre.
- Przytnij zaschnięte fragmenty i usuń pędy, które są słabe lub uszkodzone. Zdrowe młode przyrosty pozostaw, jeśli chcesz uzyskać z nich sadzonki.
- Przesadź rośliny do świeżego podłoża, gdy zaczynają wyraźnie rosnąć. Doniczka powinna mieć odpływ i warstwę drenażu.
- Rozpocznij nawożenie dopiero po wznowieniu wzrostu, początkowo stosując mniejszą dawkę preparatu do roślin kwitnących.
- Hartuj pelargonie przed wystawieniem na zewnątrz – zwiększaj czas pobytu na dworze dopiero po ustąpieniu ryzyka przymrozków.
Wiosną warto uszczykiwać wierzchołki pędów, aby roślina lepiej się rozkrzewiła. Na balkon lub do ogrodu przenieś ją dopiero wtedy, gdy nocne spadki temperatury nie zagrażają młodym pędom.
Najważniejsza zasada brzmi: zdrowa roślina, chłodne warunki, mało wody i stopniowe wybudzanie. Tak przechowywana pelargonia ma dobre warunki, by rozpocząć nowy sezon silnym wzrostem i obfitym kwitnieniem.
