Skoszona trawa nadaje się do ściółkowania warzywnika, sadu i rabat ozdobnych. Zatrzymuje wilgoć, ogranicza wzrost chwastów i po rozkładzie wzbogaca glebę w materię organiczną oraz azot. Najpierw trzeba ją jednak podsuszyć, użyć pokosu bez nasion chwastów i rozłożyć cienką warstwą – zwykle 1–3 cm.
Dlaczego warto wykorzystać skoszoną trawę?
Pokos nie musi trafiać do pojemnika na bioodpady. To łatwo dostępny materiał organiczny, który podczas rozkładu dostarcza glebie składników pokarmowych i zwiększa ilość próchnicy. Ściółka ogranicza parowanie wody, chroni podłoże przed przesychaniem i wahaniami temperatury, a także utrudnia kiełkowanie części chwastów.
Trzeba rozróżnić dwa zabiegi. Ściółkowanie rabat polega na przeniesieniu pokosu i rozłożeniu go wokół roślin. Mulczowanie trawnika oznacza natomiast bardzo drobne rozdrobnienie trawy i pozostawienie jej na murawie, aby zasiliła darń. W drugim przypadku źdźbła powinny być krótkie i równomiernie rozrzucone, bo gruba warstwa może powodować filcowanie oraz gnicie trawnika.
Jak przygotować trawę do ściółkowania?
Świeży pokos zawiera dużo wody. Zbity w grubą warstwę szybko się nagrzewa, pleśnieje i zaczyna gnić, dlatego przed użyciem najlepiej rozłożyć go luźno w przewiewnym, zacienionym miejscu. Zwykle wystarczą 2–3 dni podsuszania, ale czas zależy od pogody i grubości rozłożonej warstwy.
Przed wyłożeniem trawy sprawdź jej pochodzenie. Pokos powinien pochodzić z często koszonego trawnika, na którym chwasty nie zdążyły zakwitnąć i wytworzyć nasion. Przygotowanie materiału obejmuje kilka zasad:
- Wybierz czysty pokos – bez kwiatostanów traw, nasion chwastów i dużych zanieczyszczeń.
- Podsusz trawę – luźno rozłożona traci nadmiar wilgoci i mniej się zbija.
- Przygotuj podłoże – usuń większe chwasty, spulchnij ziemię i podlej ją, jeśli jest przesuszona.
- Rozłóż materiał równomiernie – nie usypuj kopczyków przy łodygach, pniach ani szyjkach korzeniowych.
Nie stosuj trawy z trawnika, na którym użyto herbicydów lub innych środków chemicznych, jeśli nie ma pewności, że materiał jest już bezpieczny. Nie używaj też pokosu z dojrzałymi kłosami i kwiatostanami, ponieważ wraz ze ściółką możesz rozsiedlić chwasty po całym ogrodzie.
Co można ściółkować skoszoną trawą?
Najlepiej sprawdza się ona tam, gdzie ważne jest utrzymanie wilgoci i ochrona gleby przed nagrzewaniem. Możesz wykładać ją między roślinami, pozostawiając kilka centymetrów wolnej przestrzeni wokół łodyg i pni.
| Grupa roślin | Przykłady | Dlaczego warto? |
|---|---|---|
| Warzywa | Pomidory, ogórki, sałaty, kapusty | Ściółka ogranicza parowanie, zabrudzenie liści i owoców oraz rozwój chwastów. |
| Rośliny owocowe | Truskawki, poziomki, maliny, drzewa i krzewy owocowe | Chroni glebę przed przesychaniem, a owoce przed bezpośrednim kontaktem z ziemią. |
| Rośliny ozdobne | Byliny, trawy ozdobne, hortensje, krzewy ozdobne | Wzbogaca podłoże w materię organiczną i stabilizuje jego wilgotność. |
W warzywniku układaj ściółkę między rzędami oraz wokół starszych, dobrze ukorzenionych roślin. Przy młodych siewkach zachowaj ostrożność, aby pokos nie przykrył liści i nie ograniczył dostępu powietrza. W przypadku truskawek trawa pomaga utrzymać owoce w czystości, a przy pomidorach i ogórkach zmniejsza wysychanie podłoża.
W sadzie ściółkuj ziemię wokół drzew i krzewów, ale nie przysuwaj pokosu do pnia. W rabatach ozdobnych materiał jest mniej dekoracyjny niż kora, lecz szybko się rozkłada i zasila glebę. Możesz uzupełniać go po kolejnych koszeniach, zamiast jednorazowo tworzyć bardzo grubą warstwę.
Jak rozłożyć ściółkę z trawy?
Bezpieczniejsza jest cienka, regularnie uzupełniana warstwa niż gruba warstwa pozostawiona na cały sezon. Na przygotowanym podłożu wykonaj to w następującej kolejności:
- Usuń chwasty i większe resztki roślinne z powierzchni gleby.
- Spulchnij wierzchnią warstwę podłoża, a następnie podlej je w razie potrzeby.
- Rozłóż podsuszoną trawę na grubość około 1–3 cm.
- Odsuń pokos od pni, łodyg i szyjek korzeniowych.
- Po kilku tygodniach sprawdź, czy ściółka się rozłożyła, i uzupełnij ją cienką warstwą.
Zbyt gruba warstwa ogranicza przepływ powietrza i może zamienić się w mokrą, zbitą masę. W wilgotnych miejscach sprzyja też pojawieniu się ślimaków, a pozostawiona na zimę może zapewniać schronienie nornicom. Jeśli masz problem z gryzoniami, ogranicz ściółkowanie późną jesienią i nie układaj pokosu przy pniach drzew.
Kiedy nie stosować ściółki z trawy?
Przed rozłożeniem pokosu sprawdź poniższe sytuacje. Jeśli choć jedna z nich dotyczy materiału lub stanowiska, lepiej przeznaczyć trawę na inny cel, na przykład kompostowanie po właściwym przygotowaniu:
- Pokos zawiera kwiatostany, kłosy albo nasiona chwastów.
- Trawa pochodzi z trawnika po oprysku herbicydem lub innym środkiem chemicznym.
- Materiał jest mokry, zbity i ma być ułożony grubą warstwą.
- Ściółka ma dotykać bezpośrednio pnia, łodyg lub szyjki korzeniowej.
- Na danym stanowisku występują nornice, a pokos miałby pozostać grubą warstwą przez zimę.
- Roślina wymaga kwaśnego podłoża, a odczyn gleby nie został sprawdzony.
Skoszona trawa może być dobrym materiałem także przy wielu roślinach kwasolubnych, ale sama nie zastępuje ściółki przeznaczonej do utrzymywania konkretnego odczynu podłoża. Przy borówkach, wrzosach czy różanecznikach sprawdź pH i dobierz materiał zgodnie z wymaganiami gatunku, zamiast zakładać, że każdy pokos będzie właściwy.
Skoszona trawa jest darmową ściółką i źródłem materii organicznej, jeśli pochodzi z czystego trawnika, została podsuszona i ułożona cienko. Systematyczne uzupełnianie małych warstw zapewnia lepszy efekt niż jednorazowe zasypanie roślin grubym, wilgotnym pokosem.
